Depresyon Belirtileri

Depresyon Belirtileri Nelerdir?

Hayatımızın akışında hüzün, mutluluk, sıkıntı, stres gibi duyguları yaşamamız ve bu duygu duyguların, yaşantımızda meydana gelen gelişmelere göre bir süre devam etmesi doğaldır. Örneğin, işinizle ya da ilişkilerinizle ilgili zorlu bir süreçten geçiyorsanız hüzünlü olmanız, uykularınızın kaçması, stres düzeyinizin artması normal olarak kabul edilir. Depresyon durumunda farklı olan ise, hayatınızda olumlu gelişmeler olmasına karşın “boşluk hissi”, “bunalım” ve “hüznün” devam etmesidir. Önceki dönemlerde sizi sevindiren, teşvik eden olaylar depresyondaysanız hiç bir etki yaratmaz. Enerji azlığı, huzursuzluk, halsizlik, aşırı ya da az uyku depresyon belirtileri arasında ilk sıralarda sayılmakla birlikte, bu belirtiler depresyonun türüne ve kişiden kişiye göre değişiklik gösterebilir.

Depresyon Belirtileri

Kişi, normalde de depresyon belirtileri olarak kabul edilen üzüntü, mutsuzluk, yalnızlık hislerini zaman zaman yaşadığı için yaşadığının depresyon mu yoksa günlük hayatın bir parçası mı olduğunu ayırt etmek her zaman kolay olmayabilir. Bu noktada önemli olan, olaylar karşısında normalden farklı tepkiler verdiğinizi düşünüyorsanız ya da yakın çevrenizden bu konuda sorular geliyorsa bir uzmana danışmaktır. Çünkü uzun süre tedavi edilmeyen depresyon ilerleyerek kişiyi “intihar” gibi düşüncelere sürükleyebilir. Bu konuda yapılan çalışmalar depresyonda olan insanların yaklaşık yarısının depresyonun farkında olmadan ve herhangi bir tedavi görmeden hayatlarına devam ettiklerini göstermektedir.

Tabii her depresyonda olan kişi intihara sürüklenmez ve depresyonda olsa dahi normal hayatına devam edebilir. Önemli nokta hayattan alınan zevkin ve yapıcı düşüncelerin tekrar geri kazanılabilmesi için tedaviye başlanmasıdır. Depresyon, okul ve iş performansınız üzerinde de olumsuz etkiler yaratabilir.

Aşağıdaki “depresyon belirtileri” genel olarak uzmanların “depresyonun ilk işaretleri” olarak gösterdiği durumlardır. Depresyonun derecesine göre bu belirtilerin biri, bir kaçı veya tamamı görülebilmektedir.

Konsantrasyon Sorunları: İş yerinde, okulda ya da yemek yaparken dahi konsantre olamama, bir kitabın veya filmin sonunu getirmekte zorlanma.

Detayları Hatırlamakta Zorlanma: Yaşanan bir olayın önemli detaylarını unutma, hatta bazen olayların kendisini unutma.

Karar Vermekte Zorlanma: Daha önceden kolaylıkla verilen kararları depresyon nedeniyle verememe, yanlış karar vereceğinden korkma.

Halsizlik ve Enerji Azlığı: Nedensiz halsizlik, hobi veya keyif alınan diğer aktiviteleri yapmakta zorlanma, ilgisizlik.

Suçluluk, Değersizlik ve/veya Beceriksizlik Hisleri: Nedensiz olarak ya da sizin kontrolünüzde olmayan olaylar nedeniyle yaşanan suçluluk hissi, günlük aktiviteler sırasında dahi beceriksizlik hissi.

Normalden Fazla veya Az Uyuma: Uykunuz olsa dahi bir türlü uykuya dalamama veya tam tersi olarak yorgun olmasanız dahi günde 9-10 saat uyuma.

Olumsuz Düşüncelerin Önüne Geçememe: Her şey yolunda olsa dahi gelecekle ilgili aşırı kaygılanma, kendinizle ya da sevdiklerinizle ilgili önüne geçemediğiniz olumsuz düşünceler.

İştah Azlığı veya Aşırı İştahlı Olmak: İştahta, uyku gibi depresyon sırasında 2 farklı uçta olabilir. Bazı kişiler olumsuz düşünceler nedeniyle iştahını kaybederken bazı kişiler bu mutsuzluk halini aşmak için daha fazla yemek yiyebilir.

Huzursuzluk Hissi, Agresif Olma Hali: Ortada bir neden yokken huzursuz hissetmek, olaylar karşısında aşırı sinirli ve agresif tepkiler vermek.

Aşırı Alkol Tüketimi: Depresyonda olan kişilerde alkol tüketiminin artması dışında aşırı hızlı araç kullanma, kumar oynama ve tehlikeli sporlar yapma gibi düşüncesiz davranışlarda artış görülebilmektedir.

Hayatın Yaşamaya Değer Olmadığı Düşüncesi: Renkli bir sosyal yaşantınız, iyi ilişkileriniz ve başarılı bir işiniz olabilir ancak depresyondaysanız bunların hayatınıza değer kattığını görmeden yaşamanın bir anlamı olmadığı düşünebilirsiniz.

Depresyon Türleri

Yazının başında da belirttiğim gibi her depresyon aynı değildir ve depresyon belirtileri depresyonun türüne göre değişebilir.

Majör Depresyon: “Majör Depresif Bozukluk” ya da “Klinik Depresyon” olarak da bilinen majör depresyon kişinin çalışma hayatını, uyku düzenini, yeme alışkanlıklarını ve bir zamanlar keyif aldığı aktiviteleri etkileyen bazı belirtilerle ortaya çıkar.

Majör depresyon, diğer depresyon türlerinden farklı olarak kişinin günlük aktivitelerini yapmasını engelleyebilir. Bazı kişilerde hayatın bir döneminde görülmekle birlikte çeşitli dönemlerde tekrar edebilir. Belirtiler gün içinde belirli saatlerde ya da gün boyu görülebilir ve 2 hafta kadar sürebilir.

Kronik Depresyon: Diğer adı “Distimi (Dysthymia)” olan kronik depresyon uzun dönemli (2 yıl ya da daha uzun süren) depresif ruh halidir. Bazı belirtileri majör depresyonla benzeşir ancak, kronik depresyonun belirtileri majör depresyon kadar şiddetli değildir. Kronik depresyonu olan kişiler çevreleri tarafından genellikle “ürkek, melankolik, hüzünlü” olarak tanımlanır.

Tipik Olmayan (Atipik) Depresyon: Atipik depresyonun kilit belirtileri şu şekildedir; aşırı yemek yeme, aşırı uyuma, halsizlik, reddedilmeye karşı aşırı duyarlı olma. Atipik depresyon genellikle “tipik” depresyondaki gibi üzüntü, iştah kaybı, uykuya dalmakta güçlük çekme gibi belirtilere neden olmaz.

Manik Depresyon: Diğer adı “Bipolar Depresyon” olan manik depresyon, klinik depresyon periyodları arasındaki karmaşık ruh hali bozukluğudur. Bipolar depresyon 2′ye ayrılmaktadır. Bipolar 1′de kişi en az 1 kez manik depresyon yaşamıştır ve bu majör depresyon’dan bağımsız olarak görülür. Bipolar 2′de ise kişi en az 1 kez majör depresyon dönemi ve 1 kez hipomani (orta dereceli mani) yaşamıştır.

Mevsimsel Depresyon: Mevsimsel depresyon yılın belirli bir döneminde, genellikle bahar aylarının bitimi ve kış aylarının başlamasıyla ortaya çıkar. Daha nadir olarak görülen bir diğer mevsimsel depresyon ise “yaz depresyonu”dur ve ilkbahar aylarının sonuyla yazın başlangıcında görülür. Mevsimsel depresyonlar mevsim geçişiyle birlikte kendiliğinden ortadan kalkar.

Psikotik Depresyon: Psikotik depresyonda kişinin “gerçeklik”le bağı ortadan kalkar. Psikotik depresyonda olan kişilerde halüsinasyonlar ve hezeyanlar sık olarak görülür.

Doğum Sonrası Depresyon: Bebek doğduktan sonra yeni annenin hüzünlü olması durumu oldukça yaygındır ve annelerinin yaklaşık %75′inde görülmektedir. Ancak 10 yeni anneden 1′inde daha ciddi bir durum olan “doğum sonrası depresyon” görülebilir. Bu depresyon türü doğumdan 1 ay sonra, majör depresyon belirtileriyle ortaya çıkar.

Depresyon Tedavi Edilmezse Ne Olur?

Tedavi edilmeyen “klinik depresyon” oldukça ciddi bir sorundur. Depresyonun tedavisi geciktikçe kişide riskli davranışlar ve alkol tüketimi artar. Ayrıca sosyal hayatta, ilişkilerde daha önce mevcut olmayan sorunlar görülür ve kişi yalnızlığa sürüklenir. Aynı şekilde okul ya da iş hayatı da olumsuz etkilenir.

Majör depresyon tedavi edilmediği taktirde haftalar, aylar hatta yıllar boyu sürebilir. Tedavi, sadece ruh halinin gelişmesi ve yaşam kalitesinin yükselmesi için değil aynı zamanda fiziksel sağlık içinde hayati önem taşımaktadır. Yapılan araştırmalarda, uzun süreli majör depresyonun kalp krizi ve felç riskini önemli oranlarda artırdığının altı çizilmektedir.

Gençlerde Depresyon Belirtileri

Gençlerin aralıklarla kendilerini mutsuz hissetmeleri normaldir. Ancak 2 haftadan uzun süren “mutsuzluk” hali depresyon belirtisi olabilir. Gençlerde görülen ve “ergen depresyonu” olarak adlandırılan bu depresyon türü (Amerika Birleşik Devletleri verilerine göre) her 33 çocuktan 1′ini ve her 8 ergenden 1′ini etkilemektedir.

Gençlerde görülen depresyon belirtileri, yetişkinlerde görülen belirtilerle benzeşir. Ancak gencin bu belirtileri fark etmesi daha zor olduğu için aile tarafından yakından gözlenmelidir. Arkadaşlardan uzaklaşma, artan isyankar davranışlar, hafıza kaybı, sorumsuz davranışların artması, okulda yaşanan başarısızlık, karar verme zorluğu, alkol ya da uyuşturucu kullanmaya başlaması, okula gitme isteksizliği depresyon belirtisi olabilir.

Depresyonun “Alarm Veren” Belirtileri Nelerdir?

Tedavi edilmeyen depresyon ilerleyebilir ve kişiyi intihar düşüncelerine sürükleyebilir. Her depresyon hastası kendiliğinden tedaviye yanaşmadığı için bir yakınınız da aşağıdaki belirtileri görüyorsanız mümkün olan en kısa sürede profesyonel yardım almasını sağlamalısınız.

  • Çok üzüntülü bir ruh halinden mutlu bir ruh halinde aniden geçiş.
  • Sürekli ölüm hakkında konuşma veya düşünme.
  • Derin üzüntü, ilgi kaybı, uykusuzluk ve yeme sorunları.
  • Kişinin “ölüm isteği” olması ve buna bağlı olarak tehlikeli davranışlarının artması.
  • Önceden değer verdiği şeylere karşı ilgisinin kaybolması.
  • Değersizlik, umutsuzluk, anlamsızlık hakkında yaptığı yorumların artması.
  • “Kurtulmak istiyorum”, “burada olmasam daha iyi olurdu” cümlelerini sık kullanması.
  • İntihar hakkında konuşması.

Sonuç olarak; kendinizde depresyonun belirtilerinin farkına varmak her zaman kolay olmayabilir. Ancak genel olarak, olumlu olaylar olsa dahi hayattan zevk alamıyorsanız, insanlarla görüşmek sorun haline geliyorsa, keyif aldığınız aktiviteleri yapmak istemiyorsanız depresyonda olabilirsiniz. Ayrıca yakın çevrenizden bu yönde gelen öneriler varsa bunlara kulak vererek bir uzmana muayene olmak en doğrusu olacaktır.

Kaynaklar



, , , , ,

Depresyon Belirtileri Nelerdir? İçin 79 Yorum Yapılmış

  1. elif 21/03/2014 #

    Ben hiç hayatımdan zevk almıyorum sanki herkes üstüme geliyor. Bazen yaşamaktan korkuyorum yapmak istediğim hiç bir şey yolunda gitmiyor çok bunalıyorum intihar edip şu yalan dünyadan kurtulmak istiyorum ama beceremiyorum işte. Ben depresyon ilaçları da kullandım faydasını gördüm ama tekrar yaşadığım evlilikten sonra bende depresyona girdiğimi düşünüyorum. Ama ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ben artık çok bunalıyorum. Bazen yeter artık deyip bağırmak istiyorum. Lütfen bana yardım edin.

    • potter 24/03/2014 #

      Bende aynı durumdayım. ilgisizlik hissediyorum en basit şeyleri bile dibine kadar düşünüyorum aşırı sıradan bir hayatım mı var diyorum? Güzel bir olay olduğunda bile anında karamsarlaştırıyorum engelleyemediğim bir tembelliğim ve yorgunluğum var. Herşey bitmiş gibi geliyor. Hayal kurmak bile zevk vermiyor. Kimsenin en değerlisi değilim gibi geliyor. Kimse yardım edemiyor.

    • metehan 14/04/2014 #

      Sakin olun zamanla her şey düzeliyor.

      • Ali 26/04/2014 #

        Kardeşim bende aynı durumdayım. Zamanla düzeliyor dedin ama 3 ay oldu hala aynıyım? Psikoloğa gitmek istemiyorum? Ne yapmalıyım? Herşeyi unutmaya mı çalışayım yoksa takmayayım mı hiç bir şeyi anlamıyorum? Bana yardımcı olur musun?

      • isimsiz 07/05/2014 #

        Şurada şu isme rastlamak bile depresyon sebebim.

    • hakan 25/04/2014 #

      Bazı olayları zamana bırak zaman her şeyin ilacı ve en büyük yöntem bulunduğun yerden uzaklaş 1 hafta dahi olsa.

    • mustafa 27/04/2014 #

      Bir ara bende depresyona girmiştim. O zamanlar ne olduğunu bile bilmiyordum. Biri çok güzel anlatmıştı depresyonu ve demişti ki senin olmadığın zaman birimi.

    • Yasemin 12/08/2014 #

      Allah’a dua edin, Kur’an okuyun, mealini ve kesinlikle güzel bir kaynaktan tefsirini de okuyun, dinleyin; bol bol dua edin. Kur’an’da da belirtildiği gibi, “Allah her şeyi işitir.” Allah her duaya cevap verir, biz anlayamayabiliriz tabi çoğu zaman, ama Allah kullarına hep yardım eder. 20 yaşımdayım ve ben de aynı belirtileri gösteriyorum zaman zaman, ve birkaç yıldan beri fark ettim ki insan ölümlü şeylerle kendine bir dünya kurduğunda (çoğumuzun yaptığı bir şey bu) bu kurduğu dünyanın er ya da geç biteceğini, ya da önemsizliğini fark ettiğinde hayattaki amacının bittiğini düşünüyor. Oysa bazı şeylerin anlamını sorgulamak gerekmez mi? Üstümüze gelen insanlar bizi neden bu kadar etkiliyor? İnsanlar hata yapabilen varlıklardır ve bu yüzden birbirlerini kırabilirler, birbirlerinin üstlerine gidebilirler. Bu garip değildir. Garip olan, bunun bizi çok sarsmasıdır. Neden biliyor musunuz? Çünkü hayatımızın merkezine insanları koyuyoruz. Ya da işimizi koyuyoruz, derslerimizi koyuyoruz. Başaramadığımızda da çok çabuk yıpranıyoruz. Oysa merkezimize Allah’ı koymamız gerekmez mi? Bütün eksik ve noksanlardan münezzeh olanı, sonunda da O’na döndürüleceğimiz olanı. Ve; “Kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur.” (Ra’d, 28). Allah yardımcınız olsun.

      • Gülay 13/08/2014 #

        Bende çok kötüyüm depresyon belirtileri hepsi var bende çevremde kimse anlamıyor bildiğim bir şey var Allaha sığınmak.

  2. Anonim 28/03/2014 #

    Ben depresyondayım. Bunu biliyorum. Yukarıdaki semptomların hepsi bende mevcut. Yaşım 16. Uzun zamandır depresyondayım ama ailem o kadar ilgililer ki rehber öğretmenimin aksine psikiyatriye gitmemin gerekli olmadığını düşünüyorlar. Cehenneme kadar yolunuz var. Kötü günler.

    • zack 02/06/2014 #

      Hayatım ilerde kendine çok güleceksin lütfen basit şeyleri kocaman sorunlar olarak görmekten vazgeçin.

  3. Anonim 01/04/2014 #

    Ben 11 yaşında bir kızım. Yaşım küçük ama buradaki belirtilerden neredeyse hepsi var. Sorunlarım çok. Aşırı ağlama isteği geliyor içimden. Aile sorunlarımda var. Bıkmış durumdayım. İntihar etmeyi düşünüyorum hep. Ne yapmalıyım yalvarırım yardım edin.

    • Sureyya 21/04/2014 #

      Canım daha çok küçüksün nedir bu yaşta seni bu kadar üzen. Ben sana negatif limanlardan pozitif sulara diye bir kitap tavsiye ediyorum. Bu dönemini ailen veya öğretmeninle konuşarak ve bol bol kitap okuyarak ve Allahla konuşup ona halini anlatarak yardım istemenle dua ile geçireceğine inanıyorum. Bir de Halit Ertuğrul’un kendini arayan adam diye bir kitap var okumanı tavsiye ediyorum. Unutma kalpler ancak Allahı anmakla tatmin olacaktır.

    • Melda 25/06/2014 #

      Selam anonim bende 14 yasındayım seni çok iyi anlıyorum bende senle aynı durumdayım ama her şeyi bir kenara bırakıp kitap falan oku.

  4. gülay 03/04/2014 #

    Ben 20 yaşındayım ve nişanlıyım severek ve isteyerek oldu ama şu son 5 aydır ben ben değilim artık önceleri fark etmiyordum ama artık fark ediyorum aşırı mutsuzum enerjim hiç yok denilebilecek kadar az. Yaşamak istemiyorum hem de hiç bazen yeri geliyor yolda yürürken kendimi bir anda arabanın altına atmak istiyorum bazen de balkondan bakarken aşağı atlamak. Ama korkuyorum ölmekten değil günah olduğu için ölümü çok istiyorum hemen şuan şu saniye gelse diyorum daha fazla kalmak istemiyorum bu hayatta. Her şey iyi aslında her şey yolunda nişanlımla ailemle sorunum yok ama o eski cıvıl cıvıl gülay gitti yerine karamsar mutsuz hayattan zevk almayan her an ölümü bekleyen biri geldi. Sürekli uyumak bu hayatta olmamak istiyorum ölene kadar uyumak istiyorum insanlarla konuşamıyorum artık sanki konuşurken onları da sıkıyormuş gibi oluyor ve hemen susuyorum. Kendime güvenim gitti en küçük bir şeyi bile yapamaz gibi görüyorum öylede zaten yani sonuç şu ki benden artık bir cacık olmaz ölsem gitsem en iyisi nişanlıma bile üzülüyorum beni böyle tanımadı cıvıl cıvıl tanıdı ama artık hayatını böyle biriyle birleştirecek diye üzülüyorum onu mutlu edemeyeceğim için bir kat daha üzülüyorum sonuç bu sadece ölümü bekliyorum.

    • eda 06/04/2014 #

      Gülay aynı şeyleri bende yaşıyorum.

    • cafer 07/04/2014 #

      Sakin ol kardeşim zamanla hepsi geçiyor sadece sakin ol ve doktora git. Geçmiş olsun.

    • Resul 10/04/2014 #

      Gülay kardeşim aynı olayları şu an ben de yaşıyorum. Sorunlarla baş etmeye çalışman inançlı biri olduğunu gösteriyor. Namaz kıl huzur bul, çok faydası var.

  5. erol 11/04/2014 #

    14 yaşındayım yukarıda gösterilen belirtilerin hepsine sahibim. Her tür depresyon belirtileri var bende.

  6. seda 13/04/2014 #

    Selam ben de boşandıktan sonra güçlü, ayakları üstünde duran, çocuğuna tek başına bakan biriydim. 7 yıllık işimden çıkarıldım ve sorunlarım başladı. İşsizim evim kira, çocuk var ve bana erkek arkadaşım bakıyor, bu da bana eziklik veriyor. İş bulamıyorum, hep yorgun hep bitkinim, sonsuza kadar uyumak istiyorum hiç yataktan kalkmak istemiyorum. Sinirliyim, her şeye öfkeleniyorum, hiç bir şeyden mutlu olmuyorum. Bana bakan erkek arkadaşımı düşman gibi, şeytan gibi görüyorum. Kimseyi görmek istemiyorum, hep gece olsun istiyorum, sokağa çıkmak istemiyorum. Ki ben hayat dolu esprili, herkesin imrendiği biri iken şimdi böyleyim. Bu işsizlik erkek arkadaşa gebe kalma durumu, çaresizlikten bir şey yapamama beni yok ediyor. Her gün eriyorum. Sadece çocuğum önemli, kendimi unuttum. Hep içim sıkılıyor hep içmek istiyorum. Ben bittim bunu hissediyorum.

    • özlem 23/04/2014 #

      Aynı kaderi paylaşıyoruz ve çok zoruma gidiyor. Tez zamanda bu durumun içinde çıkarız.

  7. emine 15/04/2014 #

    Ben 3 kere Bakırköy’de ruh hastanesinde yattım yine kurtulamadım bu depresyondan en sonunda hepten delireceğim herhalde :(

  8. Ozan 19/04/2014 #

    21 yaşındayım, askerim, 2 kere günlerce uyudum ve hafızamı kaybettim. İkisinde de uyuşturucu madde kullandıktan sonra kendime geldim. Uyuşturucu maddenin beni kendime getirdiğini düşünüyorum lakin depresyonun sebebinin de bu olduğunu düşünüyorum. Yada askerde olduğum için memleketim, gerçek toprağım olan İstanbul’u özlediğimden de olabilir.

  9. Gülce 20/04/2014 #

    Daha 10 yaşındayım. Aniden duygu değişikliğim oluyor. Bazen sinirden ölecek gibi hissediyorum. Bir arkadaşım var sırları öğrenmiş tehdit edip duruyor genel sinirim ondan zaten bir de nedense sinirlendiğimde ağlıyorum bir de daha 10 yaşındayım nasıl iş?

  10. Emre 22/04/2014 #

    Ben 20 yaşında bir gencim. Belki yapım böyle belki de gerçekten depresyondayım bilmiyorum. Eskisi gibi hiç bir şey zevk vermiyor. Sadece bir iki şeyden zevk alıyorum ama zamanla onlarda sıkmaya başladı. Hayata bakıyorum manasız geliyor sanki kısıtlanmış gibiyiz. Mutlu olmam gereken olaylarda bile bir karamsarlık arıyorum sanki mutlu olacaksam bunu karşılığı olarak mutsuz da olacakmışım gibi. İnsanlardan git gide uzaklaşıyorum bunun sebebi de yaptığım hatalar. Çok umursamaz oldum. Tepkisizim, rahatım dünya yıkılsa umurumda değil hiç bir duyguyu sevinç, üzüntü, korku vs tam olarak hissedemiyorum. Derslere gitmek istemiyorum çok sıkılıyorum ve uyumak istiyorum sürekli. Uyuyunca kendimi rahat huzurlu hissediyorum ama uyumakta da problem yaşıyorum. Bazen çok uyuyorum bazende yatağa girince kötü oluyorum her an bayılacakmış gibi hissediyorum. Kimsenin de bu durumu çözeceğine inanmıyorum açıkçası. Çözümü yeni bir yerde, yeni insanlarda bulacağımı düşünüyorum. Şuan ki hayatımdan kopmak sanki başka biri olarak yeni bir hayata başlamak istiyorum kimsenin beni tanımadığı.

  11. Anonim 23/04/2014 #

    Bazen mutluyum bazen mutsuz hep uyumak istiyorum. Kafamı dağıtacak bir şey kalmadı, yok artık hobilerimden nefret ediyorum, dışarıya çıkmak istemiyorum. Tekliflere de hayır diyorum çünkü yalnız kalmak istiyorum. Bu dünyada yapacaak bir şeyim yok. Bu hallerimi eleştirenler var size ne? Rahat bırakın çok zor mu beni anlamak? Ben sadece beni rahat bırakın istiyorum. Zaten hiç bir isteğim olmuyor ya da beni öyle görenler mutludur, onların mutluluğu bozulmasın diye olmuyordur. Neyse ben mutlu olmasam da olur olsam da olur, sadece rahat bırakılmak istiyorum. İçimi buraya dökmek istedim. Yukarıdaki yazıları, yorumları okudum yalnız değilmişim.

  12. mesut 24/04/2014 #

    27 yaşındayım şu ana kadar yaşadıklarımı bir ben bir allah bilir. Başkaları hikaye gerçekten yukarıda yazılanları okudum da yalnız olmadığımı gördüm. Şöyle demeliyim galiba depresif kardeşlerim işin özü şu o öyleyken bu bölye olmuşun arasında geçenleri bizler çoktan kaybediyoruz normalde bir dakikamızı bile boş geçirmeden olumlu hayata dair bir şeyler yapmak lakin biz kuramadığımız gelecekten bahsediyoruz. Açıkça söylüyorum hayattan şu günlerde beklentim kalmadı gibi. Ama bizde belki kurtulur umuduyla depresyondan çıkma düşüncesiyle hepinize sınavımızda başarılar diliyorum. Canabiallah yar ve yardımcımız olsun sabır versin bir an önce kurtulmamız dileğiyle.

  13. ilayda 25/04/2014 #

    Merhabalar. Ben İlayda, 13 Yaşındayım. 1.5 senedir depresyondayım. Anneme ve babama söyledim. Annem kızım yapacak bir şey yok dedi. Doktora götürmek istemiyorlar. Çünkü bu yaşta kortezonlu haplar kullanıp kilo almamı istemiyorlar. Ne yapmalıyım bu lanet hastalıktan kurtulamıyorum ne olur bir yol gösterin. Kendime engel olamıyorum.

    • Melike 29/04/2014 #

      Hayata daha pozitif bakmayı dene. Kendine neden depresyonda olduğuna dair sorular sormalı, bunların nedenini bulduğunda da bunların üstesinden gelme çalışmalısın. Sinirlenerek hiçbir şeyin üstesinden gelemezsin, bu sadece kendi içine yönelik bir zarar olarak kalır.

  14. ayşem 28/04/2014 #

    18 yaşındayım. Boşuna yaşıyormuşum gibi. Çok karamsarım. Güzel hayaller bile kuramıyorum. Hep mutsuz olacakmışım gibi. Her şey ters gidecekmiş gibi. Artık o kadar bunalıyorum ki. Haşa bazen rabbime bile isyan ediyorum. Biliyorum çok günah ama kendimi tutamıyorum. Bu zamana kadar hep yanlış kararlar aldım. Okulumdan ayrıldım. Şuan sadece evdeyim. Üç ay öncesinde bir sürü arkadaşım olmasına rağmen şuan kimsem yok. Mutsuzken hep uyuyorum. Ama bu ara daha da fazlalaştı. Kimseyi duymuyorum. Ailemle oturmak konuşmak istemiyorum. Bazı günler ne bulursam yiyorum bazı günler hiçbir şey yiyesim gelmiyor. Geleceğim hakkında çok endişeli ve umutsuzum. Hiçbir şey istediğim gibi gitmiyor. Bazen anne ve babamdan nefret ediyorum. Tek başıma yaşamak istiyorum. Sadece müzik dinleyerek geçiriyorum günümü. Geceleri kalkıp evde dolaşıyorum hep hayal kuruyorum sanki birileri varmış gibi. Konuşuyorum. Biliyorum hayal ama bu hoşuma gidiyor. Bazen delirdiğimi düşünüyorum. Bu ara kendimi hiç iyi hissetmiyorum. Ölme isteği bende de var. Daha fazla mutsuz olmaktansa şuanda öleyim daha iyi gibi. Etrafımda bir sürü erkek var ilgi çekiyorum ama hepsinden nefret ediyorum. Kimseyi sevemiyorum. Yakın zamanda ailemden birçok kişi vefat edip ciddi hastalıklara yakalandı ama bu beni hiç üzmüyor. Umurumda bile değiller. Neden böyleyim. mutlu olmak istiyorum.

    • Anonim 07/05/2014 #

      Arkadaşım yaşıtız. Bahsettiğin birçok duyguyu yaşadım. Belki daha bile ağırlarını. Birçok çevrede ismiyle cismiyle tanınan bir bayanım, bir sene öncesine kadar belki 5-6 tane kadim dostum sayısız da arkadaşım vardı. Benim için her şeyi yapabilecek paylaşıp atlatabileceğim çok samimi insanlar. Günün her saati eğlenebildiğim sosyal ortamlarım. Uzun süreli bir ilişkim. Neşeyle sarıldığım bir ailem. Şimdi ise bir süredir sıfır noktasındayım. Yaşım için çok fazla şey yaşadım çok hatam oldu. Önce pişmanlıklarım hatalarım günahlarımla vicdanım beni rahat bırakmamaya başladı ya hep uyudum ya hep uykum kaçtı. Bir daha geri döndüremeyeceğim hatalarım oldu, tekrar geri kazanamayacağım şeyler. Sonra arkadaşlarımı dostlarımı kaybettim. Şimdi bir tek dostum bir arkadaşım bile yok. Sonra ilişkimi kaybettim uğruna geri dönüşü olmayan her hatayı yaptığım ilişkimi. Kendi kendime konuştuğum çok oluyordu, kendimden korktuğum çok oldu. Halüsinasyonlar görmeye bile başladım.

      Günler boyu hiçbir şey yemedim ve aşırı kilo kaybından hastalanmaya başladım. Aileme hatalarımı açmaktan korktum affedilmemekten korktum. Her şeyin ters gittiğini düşündüm. Eğitimde çevremdeki insanlar en hatırı sayılır yerlerde olunca başaramayacağım hissinden çıkamadım. Ailem çok yakın ama çok uzak oldu. Ve sonra tek bir şeyle başladım düzelmeye. Önce Allah’ımdan günahlarım için af dileyerek. Tövbe ederek, ona sığınarak. Sonra kendimi affettim, kendime güvendim yalnızda yaşayabilirim dedim. İnsanlardan kaçmayı programlardan kaçmayı bıraktım. Ailemle her şeyi paylaştım kimseden saklı yaşamadım.

      Sonunda her şeyi yoluna soktum Allahın yardımıyla. Şöyle düşün, pişmanlıkların sen onları düşündüğün sürece varlar, sen Allah a sığınır geçmişte takılmazsan hepsi hafızandan silinecek. Bütün gün müzik dinle ama seni neşelendirecek müzikler dinle. Aslında kendi kendimizi üzüyoruz sadece. Unutma hiçbir şey hayatından senden önemli değil. Çevrende uzak duran insanlar sen kendini uzaklaştırdığın için uzaklar.

      Kendine bak, kendine güven, sen de bir bayansın unutma bir kadını en iyi gösteren şey gülüşü. Neşeli filmler izle neşeli müzikler dinle. Deniz yakınındaysan git denize izle değilsen deniz kenarı fotoğraflara bak. İyi gelecek emin ol. Eğitimine devam et. Ayakların üzerinde dur hem de sosyal ortamlarda bulunmuş ol insan kıymetini insan bilir, arkadaşlar edin. Emin ol herkesin birçok hatası var, ve seni seven insanlar hatalarınla da hep sevecek.

      Önce kendini sev. Çevrendeki ölümlerden feyz al. Yaşam gerçekten kısa, daha da kısaltmak istemenin bir anlamı yok. Mutlu yaşa, Allahına sığın ve lütfen kendini karamsar her şeyden uzaklaştır. Uyan yüzünü yıka kendine güven yeni bir sayfa aç ve kendi kendine mutlu olmayı öğren emin ol gerisi gelecek.

  15. Gamze 29/04/2014 #

    Merhaba arkadaşlar 20 yasındayım. Bende çok zor durumdayım. Düşüncelerim çok kötü hayat çocukluğumdan beri bana hiç gülmüyor. Hep kaybediyorum ve buda hep böyle gidecek gibi. Nefes alamıyorum. Derdimi de kimseye anlatamıyorum çünkü kimsenin umurunda bile değilim. Ne bir arkadaşım var (aslında çokta) ne de ailem (onlara da anlatamıyorum). Aslında annemin umurundayım ama oda kendisi nasıl anlamak istiyorsa öyle anlıyor bana yakıştıramıyordur kötü olumsuz şeyleri. Ama artık çok sıkıldım çok. Hem yürümek istiyorum hem yürümemek. Hem asık olmak istiyorum hem olmamak. Çünkü ben ne istediğimi hem biliyorum hem bilmiyorum her şey çok sıradanlaştı. İçimde koskoca boşluk var. Ama annemdir benim boynumu büken çünkü o bizim için çok çırpındı. Hala da öyle. Bana çok imkânlar sundu ve sunuyor (işte ben değerlendiremiyorum). Ama içimdeki kopan fırtınayı kimseye, anneme anlatamıyorum. Doktor istemiyorum ben içimdeki fırtınayı annem daha iyi durultur. Ben deli gibi ağlayım bağırayım neden böyleyim ben deyip haykırmak istiyorum. Anne sen ağlarken ben hiç konuşmadım sadece ağlayışını izleyip bende ağladım. Tamam sen ağlama annem sadece hiç konuşmadan beni dinle. Lanet olsun lanet olsun. Kendime ve gençliğime. Keşkeleri yasıyorum neden hep ben böyleyim. Bende herkes gibi en ufak şeylerden bile mutlu olmak istiyorum. Ben güçlü olmak istiyorum.

    • kaan 02/07/2014 #

      Adım Kaan 20 yaşındayım, tıp okuyorum. 2 aydır yoğun majör depresyon geçiriyorum. Tam geçti diyorum tekrar başlıyor. Depresyonla ilgili her şeyi biliyorum nasıl bir şey olduğunu nasıl atlatmam gerektiğini ama bir türlü uygulayamıyorum. Cidden yardıma ihtiyacım olduğunu düşünmeye başladım. Bizimkileri de üzmek istemiyorum zaten yeterince dertleri var. İlaç işini kesinlikle tavsiye etmiyorum.

  16. seyit 05/05/2014 #

    22 yaşındayım askerden geleli 8 ay oldu. İlk zamanlar zamanla düzelirim askerliğin verdiği ruh hali gibisinden kendimi kandırıyordum ama yanılmışım. Kurtulamıyorum bu deli saçma düşüncelerden uykularım hep yarım yarım kesik yemek yiyemiyorum. Arkadaşlarıma kendimi anlatmaya çekiniyorum ölmek hep sürekli aklımda aslında çoktan yapardım da geride bırakacağım insanlardan sadece annemi düşündüğüm için yapmadım. Sürekli kendimi suçlu hissediyorum her şey yolunda ama hep karamsarım güzel bit işim var onu da kaybetmekten korkuyorum. Biliyorum yalnız değilim ama içinizde en berbat durumda dibe vurmuş olan benim buna eminim.

  17. tuba 07/05/2014 #

    Allah’ın selamı bereketi üzerimize olsun. Bende bu günlerde kendimi yorgun mutsuz hissediyor ve acaba depresyonda mıyım diye düşünüyordum. Bu hastalığı n belirtileri nedir bir araştırayım diye girdiğim bu sayfada sizlerin sıkıntılarını okuyunca benim hiç ama hiç bir rahatsızlığım yokmuş. Yukarıda Süreyya kardeşimizin dediği gibi kalpler nacak Allahı anmakla bulur. Bizler bu ayeti kulak ardı ettiğimiz için kalplerimiz kararıyor ve işlediğimiz günahlarda eklenince ruh halimizin bozulması bizi depresyon a sürüklüyor. Tabi ki doktora gidelim ama asıl şifa bizim kalbimizde onu da bilelim. Allah’ın sana bana gönderdiği mektubunu Kuranı merak edip bir okuyalım mutlaka kendimizle alakalı bir ayetle karşılaşırız. Birde size akra fm dinlemenizi tavsiye ediyorum içinizi dinlendiren bir radyo. Arabesk takılıyorsanız ilk zamanlar sizi biraz sıka bilir ama zamanla alışırsınız. Dinlerken öğrenebilir ve dinlenebilirsiniz. Herkese mutlu sağlıklı muhabbeti bir ömür diliyorum. Rabbim hepimizin şifasını versin inşallah.

  18. Sıkıntılı 09/05/2014 #

    Merhaba arkadaşlar bende de aynı sorun var, bana karşı yapılan en ufak şeyi bile kafama takıyorum (en az 2 gün) hiçbir şeyden zevk almıyorum kendi hakkımı savunamıyorum korkuyorum. Sanki bu dünyada fazla gibiymişim gibi hissediyorum. Her şey anlamsız gibi geliyor ölüm sanki en güzeli ama arkada kalanları düşündükçe ölümü bile kabul edemiyorum. Kendime güven koskoca 0 en çok yapmayı sevdiğim şey uyumak çünkü uyuyunca uzaklaşıyorsun. Sürekli unutkanlık var ve karar veremiyorum. Çok gülüp hiç kimsenin halimin nasıl olduğunu bilmesini istemiyorum. Kalabalık ortamlarda çok gülümsüyorum ama yalnız kalınca hep yalnız olduğumu hissediyorum. Güzel Dünya bana zehir oldu. Allah kimseyi bu dertle sınamasın.

  19. ömer 11/05/2014 #

    Ben 17 yaşındayım yukarıdaki belirtilerin çoğu var. Yalnız kalmak istiyorum odamda sabahtan akşama kadar oturmak dışarı çıkmamak kendi halimde takılmak yani ailem kızıyor ev kuşu oldun iyice diyorlar :)) arkadaşlarım çağırıyor gitmiyorum bir halsizlik var anlatamam bazen kendimi fazlalık gibi hissediyorum bazen keşke ölsem diyorum. Sigara alkol hiç kullanmadım bu yaşıma kadar. Allah hepimizin şifasını versin.

    • neva-.- 26/06/2014 #

      Kardeşimin adaşısın kardeşimde depresyondaydı bende, biz birbirimize yardımcı olduk, mümkün olduğunca yalnız kalmamaya çalış biraz zorla kendini, yalnız kaldıkça kendinize zarar vermekten başka bir şey yapmıyorsunuz :(

  20. zehra 12/05/2014 #

    Ben 19 yaşındayım ve yaklaşık olarak 3 aydır depresyon belirtileri var. Hiç ama hiç bir şeyden zevk almıyorum iştahsızlık uyuyamama her turlu sorunu yaşıyorum. Uykusuzluktan gözlerim kan çanağına döndü. Kendimi çok çirkin ilgisiz değersiz yorgun önemsiz berbat hissediyorum sürekli ölümü düşünüyorum ve gün içinde kendimi o kadar yorgun hissediyorum ki başımı yerden kaldıramıyorum. Sanki boşluktayım. Eskiden hayat dolu neşeli bir insandım ama simdi tam aksi yasama sevinci kalmamış yaşına rağmen her şeyden bıkmış bir insan oldum. Allah yardımcımız olsun yoksa isimiz kötü :(

  21. fatma 13/05/2014 #

    Arkadaşlar bende siz gibiyim. Hiç bir şey beni mutlu etmiyor. Nişanlıyım nişanlım artık bana tahammül edemiyor. Çok kıskancım. Doktorum ağır bir depresyon geçirdiğimi söyledi. Sürekli ağlıyorum. Nişanlımda beni terk edecek yakında artık tahammülü kalmadı ben onu mutlu edemiyorum.

  22. dilan 15/05/2014 #

    Kimseyle ama hiç kimseyle konuşmak istemiyorum yalnız kalmak istiyorum severek nişanlandım birbirimizi halen çok seviyoruz ama uzun zamandır sürekli kavga ediyoruz. Dışarı çıkmak istemiyorum üniversite öğrencisiyim okula da gitmek istemiyorum uzun zamandır. Ailemle de görüşmek istemiyorum konuştukça tartışıyorum. Ölümden korkuyorum yaşamak istiyorum yaşamaktan da korkuyorum. Hayal kurmaktan sonra onlardan vazgeçmek zorunda kalmaktan bıktımm artık. Sanki hiç mutlu olamayacak gibi hissediyorum hep böyle gidecek gibi.

  23. Erva 22/05/2014 #

    Yaşamak istemiyorum ama ölmekte istemiyorum hiçbir şey ve hiç kimseyi istemiyorum.

  24. ezgi 23/05/2014 #

    Arkadaşlar bu yasadığınız sorunların hepsini annemde yasa misti 7 ay boyanca hiç telaş yapmayın korkmayın inanın zamanla geçiyor sadece o süreci atlatana kadar sık sık sevdiğiniz şeyleri yapın arkadaş ortamında durun kafa dağıtın. Mesela internete okey oyna siteleri var oraya takılın 1 ay içinde geçmezse gelin bana ne diyorsanız durun Allah askına arkadaşlar depresyonda ne ya bole tıbbi terimler koyup kafa karıştırıyorlar alt tarafı bir donem can sıkıntısı yaşıyorsunuz oda herkeste olur herkes ömründe bir kez sizin yaşadığınızı yasar yasamayanlarda çok vurdum duymaz insanlar tınlamadıkları için depresyonda olduklarının farkına varmadan bir bakıyorlar içlerindeki sıkıntı geçmiş gitmiş ama siz takıyorsunuz diye böyle oluyor dediğim gibi aman boş verin bir sure sonra geçecek :)

  25. ezgi 23/05/2014 #

    Ha bide sürekli Allah in adlarını zikredin en önemli etken bu allama sığının çok şükür kanser veya benzeri ağır hasta değilsiniz şükredin her şey sizin elinizde arkadaşlar.

  26. betül 30/05/2014 #

    Bende de oluyordu umutlarınızı tüketmeyin namaz kılın.

  27. damla 30/05/2014 #

    Ben bu durumlardan rabbime şükür ederek dualarla kurtuluyorum. Psikiyatri desteği alıyorum atak bile yaşıyorum. Hayatta hepimizin bir hikayesi var. Ama her şey bizim için evliliğim bitmek üzere engelli evladım var öğretmenim ama yavrumu kimseye güvenemiyorum vs vs zor çok zor ama şükür rabbime dualarla rahatlıyorum günlük aktivelere ağırlık vermeye başladım. Alışkanlıklarımı değiştirmeye başladım onlarında yardımı var rabbim hepimizin yardımcısı olsun.

  28. bayram fındık 03/06/2014 #

    Ben 23 yaşındayım. Panik atak rahatsızlığı yaşamaktayım. 4 aydır yaşıyorum bu rahatsızlığı ve sonrasında ”depresyon” çıktı şimdide bende. Çok zor günler yaşadım ve halen yaşıyorum. Sürekli geçmişim aklıma geliyor kötü şeyler geçmişte yaşadığım kötü şeyler aklıma geldikçe çıldıracak kadar deliriyorum. Herkes iyi kötü bir şeyler yaşıyor hayatta. Her ne olursa olsun her şeyin tedavisi var. Siz üstünüze düşeni yapın. Mücadeleyi asla bırakmayın. Ben asla bırakmayacağım. Ne mücadeleyi nede kendimi. O istediği şeyi yapsın ben sadece yaşantıma bakacağım. Dua edin namaz kılın. Tedavisini de görün. Geçer gider insanoğlu istedikten sonra her şeyi yeter. Ne rahatsızlığı olursa olsun hepsini yener… Yeryüzünde insanoğlundan güçlü bir varlık yoktur. İnanın arkadaşlar inanmak zorundayız. Beterin beteri var.

    Bende üzülüyorum sıkılıyorum bunalıyorum. Çok zorlanıyorum bazen yaşamak istemiyorum her şeyden bıkıyorum yoruluyorum her şeyden herkesten tiksiniyorum. Ama her şeyin bir çaresi vardır unutmayın. İnanın ve kendinize güvenin tedavi şart arkadaşlar şart. Ben kendime inanıyorum ve kendime güveniyorum bu rahatsızlıkların da hepsini yeneceğime inanıyorum ve her ne olursa olsun kendimi bırakmaya da niyetim yok. Bırakmayacağımda kendimi. Allah hepinize sabır versin Dua edin tövbe edin arkadaşlar. Benim vidanım çok rahat çünkü elimden geleni yapıyorum her insanın psikolojik sorunları olabilir.

  29. depresyon 04/06/2014 #

    Sebepsiz yere gülen bir insanım ve hayattan zevk almayı bırakalı çok oldu sigaraya başladım ve günlerce uyuyabilirim insanlarla iletişimim hiç iyi değil içime çok kapanığım, yaş 16.

  30. depresyon styla 04/06/2014 #

    Okulla olan ilişkim iyi bir öğrenci olmama rağmen şu aralar çok berbat ve gülerek konuşurken birden ağlayabiliyorum ve kimseye anlatamıyorum derdimi.

  31. murat 11/06/2014 #

    Ben liseye geçtiğim zaman hayatı tanımaya başladım. En başta tek sorunuz kız derdiydi fakat zamanla ailemle aram açıldı haftalarca eve gelmedim. Sigaraya ve alkole başladım lise 2 ye geçtikten sonra kendime çok yakın gördüğüm arkadaşım arkamdan vurdu ve karakolluk oldum. Daha sonra sevdiğim kızla ilişkisi olan biri vardı fakat onunla çok samimileştik aramız çok iyi oldu. hatta hayatta tek güvendiğim insandı ama tam 2 ay önce intihar etti ve intihar etmeden önce beni aradı ama ben telefona cevap veremedim kurtaramadım kardeşimi. Şimdi bu hayata dair hiçbir şey yapmak istemiyorum, uyuyamıyorum bile şuanda dahi saat 04.20. Aylardır çok kötüyüm.

  32. Ece 11/06/2014 #

    15 yaşındayım ve kendimi çok yalnız hissediyorum, kimsenin beni sevmediğini, kimse olmadığını düşünüyorum. Evden çıkmak ya da arkadaşlarımla konuşmak istemiyorum. Aylardır doğru düzgün güldüğümü bile hatırlamıyorum. Yüzüm hep asık ve derdimi anlatacağım kimsem yok. Neden böyle bilmiyorum, depresyonda mıyım? Yaşımın çok erken olduğunu düşünüyorum ama yukarıdakilerin neredeyse hepsi bende var, ergenlik yüzünden mi? Lütfen yardım edin, ne yapacağımı bilemiyorum. Eskiden çok sosyal, mutlu, başarılı ve geniş bir çevrem vardı. Sanki eski halimden eser yok. Çok üzgünüm. Ne yapmam gerekiyor, doktora gitmek de istemiyorum. Lütfen yardımcı olun. Kimsem kalmadı neredeyse ve günde 12-13 saat uyuduğum zamanlar oluyor. Dikkatim hep dağınık, asla odaklanamıyorum, aniden mutlu veya aniden mutsuz olabiliyorum. Ne yapmalıyım?

    • neva 26/06/2014 #

      En sevdiğin şeyi yapmaya çalış biraz zorla kendini mesela temiz havada yürü resim çiz yeteneğim yok ne çizeceğimi bilmiyorum mu diyorsun içinden ne geliyorsa dök kağıda birde Allahı bolca zikret daha çok küçüksün biraz zorla kendini deniz manzara resimlerine falan bak için açılır bide depresyonu yalnız aşmaya çalışma yardım al.

  33. Abuzittin 11/06/2014 #

    Keşke yazarla ilgili bilgi koysaydınız yazarı şudur, buralardan derlemiştir gibi. Sağlıkla ilgili site olduğu için yazarla ilgili bilgi olmayınca puan kırmak zorundayım. Kusuruma bakmayın :(

    • admin 12/06/2014 #

      Merhaba, sitede yer alan her yazının sonunda “kaynaklar” bölümünde yazının derlendiği kaynakları bağlantılarıyla birlikte bulabilirsiniz.

  34. selin 13/06/2014 #

    Ben 14 yaşındayım ve aile sorunlarım çok kendimi önemsiz hissediyorum ve bu doğru kimse beni önemsemiyor. Çok utangaç biriyim bir şey söylemek için ağzımı açsam o kelimeler ağzımın içinde yuvarlanıp giderken ben bir cümle dahi söyleyemiyorum bu yüzdende herkes beni sessiz bilip üzerime geliyorlar, uğraşıyorlar hep ezik kalıyorum. Onlar her cümle söylediklerinde daha da ezik duruma düşüyorum. içime kapanık agresif olup en yakınlarıma bağırıyorum en ufak şeyde bilene, onları üzünce bende üzülüyorum ve ağlıyorum.

    Genellikle sinirlendiğimde ağlarım ben sinirden güldüğümde oluyor çok garip bir durum. Bu aralarda çok agresifim ve ablam benimle çok uğraşıyor. Bu olay şaka ile başlarken birden kavgaya dönüşüyor ve bende sinirleniyorum o anda konuşmak istesem ağzımdan sadece yüksek sesle bağıraraktan konuşmalar çıkıyor. Ben ne yapmalıyım hiç bilmiyorum Allaha nerdeyse her gün öleyim diye dua edip sonra tövbe ediyorum ve neredeyse her gün bu sorunları aklıma getirip ağlıyorum güçsüzüm güçlü olamıyorum bunu birine anlatsam önemsiz ve ufak bir olay olup ergenliğe bağlayacağı için kimseye anlatmıyorum sizce ne yapmalıyım bana yardım edin lütfen?

    • aylin 26/06/2014 #

      Bunu asla ergenlik ya da önemsiz olarak algılama. Ergenliğin de etkisi mutlaka vardır üzerinde ama asıl seni üzen içinden geçenleri o anda söyleyememek. Bir gün bütün cesaretini topla ve artık güçlü olduğunu kendini ezdirmeyeceğini belirt. Asla kendini ezdirme. Kimse senden güçlü ya da güçsüz değil. Kendine güven kendini korumayı öğren. Bu arada kendini güçlü hissetmek için metal müzik dinleyebilirsin işe yarıyor mesela manowar die for metal gayet güzel. Umarım hayatında her şey yoluna girer.

  35. Emre 21/06/2014 #

    Ben 17 yaşındayım ve unutkanlık, bir şey anlamama, hayattan zevk almama, konsantrasyon eksikliği, eskiden başarılı birisiydim eskisi gibi olamama hissi var içimde, sanki bir boşluktayım lütfen yardımcı olun.

    • neva 26/06/2014 #

      Boşluk hissi inan çok kötü bir his depresyondayken sana yardımcı olacak kimsen yoksa tek başına aşman inan çok zor. Beni kimse anlamıyor diye bir yanlışa düşme, kardeşim dediğin bir insan, sevgilin, ailen, yok mu? Unutma kimse yalnız değil Allah var bol bol Allahı zikret bende depresyondaydım, bana yardımcı olacak çok insan vardı ama ben o kadar içime kapandım ki kimse yardım edemez oldu. Tek başıma resim çizerek ve dua ederek aştım, , lütfen tek başına aşmaya çalışmayın çok yara alırsınız.

  36. eliffff 23/06/2014 #

    Arkadaşlar burada yazdığınız tüm sıkıntıları bende yaşamıştım kendi halinize bırakmayın öncelikle kesinlikle doktor önerisiyle bir antidepresan alın. Zaten o işinizi kolaylaştırır onun dışında sevdiğiniz müzikleri sevdiğiniz filmleri izleyin. Başkalarına derdinizi anlatın sizi anlayacak birilerine ama size kim iyi geliyorsa onunla zaman geçirin. Yemek yapın zamanınız geçer pasta falan yapın bir arkadaşında yazdığı gibi okey sayfası var orda birileriyle hem konuşup hem okey oynamak kafa dağıtıyor cidden zaman çok güzel geçiyor orda. Namaza başlayın allaha sığının bol bol dua edin. Zaten sonrası düğüm gibi çözülüyor hop bir baktınız depresyondan çıkmışsınız. Emin olun herkes depresyona giriyor bu bir dönem sadece kimisi kolay atlatıyor kimisi böyle kafasına çok takıyor biraz geç atlatıyor.

    Ama eninde sonunda atlatıyor emin olun böyle düşüncelere dalarken kafanızda soru işareti varken eğer sizde benim gibi acaba delirir miyim diye soruyorsanız kendinize şunu şöyleyim böle saçma bir şey asla olmaz bir kere kafamızda böyle sorular varken düşünebiliyorsak daha çok sevinin kendinizden emin olun delirme falanda olmaz öyle düşüncelerinizle olacaksınız sadece korkmayın: D. Spora yazılın ehliyete yazılın saz kursuna yazılın İngilizce kursuna yazılın yani hoşunuza giden bir şeyinde kursuna yazılın. Emin olun birebir gelecek size kendinizi çok daha iyi hissedeceksiniz. Bir de şu yaşı 14-18 olan arkadaşlarım korkmayın sız depresyonda falan değilsiniz sadece ruhen bir çöküntüdesiniz o en basiti geçer geçer merak etmeyin gençsiniz daha yahu :)

  37. aylin 26/06/2014 #

    Ben 16 yaşındayım. Hayatımda her şey yolunda. Tek sorunum kendime fazla sorumluluk yüklemek. Bunun sonucu da depresyon ve sınav heyecanı olarak baş gösterdi. Tavsiyem doktora gitmekten çekinmeyin önemli olan iyi bir doktor. Benim aldığım ilacın bir yan etkisi yok ve beni rahatlatıyor. Ben doktorumu sevdim ve o beni bir psikoloğa yönlendirdi. Kesinlikle bir psikologla görüşmenizi tavsiye ederim insanı gerçekten çok rahatlatıyor. Bizlerin tek eksiği yanlış düşünceleri beynimizde kabullenmiş olmamız ve tüm enerjimizi de bu yanlış düşüncelere harcıyoruz. Dertlerimizden kurtulmak için yanlış düşüncelerden ve bizi yanlışa düşüren şeylerden kurtulmamız gerek. Hayat karanlık gözükebilir ama asla umudunuzu kaybetmeyin çünkü her şey hayata nereden baktığınızla ilgili. Bence hayat şu anda çok güzel. Bu arada insanlarla iletişim kurmaktan asla çekinmeyin sorunlarınızı paylaşın kendinizi insanlara kapatmayın. Depresyon ayıp bir şey değil. Umarım hepimiz bu sorunu aşarız.

  38. birisi 28/06/2014 #

    Beni ergenliktir diye geçiştirdiler ve bende depresyonun bütün belirtileri var. Bazen elime keskin bir şey geçirdiğimde tek arkadaşım onlar diye düşünüyorum. Yalnızım mutsuzum tek arkadaşlarım kitaplar müzik diziler ve telefonum. İçime atmaktan yoruldum. İnsanlar sinirlerini herkesten çıkarabilir ama ben yapamam. Ben insanları kırmamak için kendime zarar verdim/veriyorum. Yoruldum. Evet, daha 15 yaşındayım. Ama fazla yorgunum, fazla yorgunum.

  39. ece 30/06/2014 #

    Ben de depresyonda olduğumu düşünüyorum. Çok mutsuzum çok uzun bir süredir. Hiçbir şey beni mutlu etmiyor. Çok yalnızım. Sürekli ağlıyorum. Bazen hiç doğmamış olmayı diliyorum. Korkağın tekiyim. Özgüvenim yok, insanlar ne der diye yaşıyorum hep. Annemle sorunlarım var. Sürekli kavga ediyoruz. Odamdan dışarı çıkmıyorum. Eskiden kitap okumayı çok severdim ama şimdi okurken zevk alamıyorum. Sürekli öfkemi içime atıyorum. Annemle bir şeyler paylaşamıyorum. Hep haksız olan benim. Hayat çok sıkıcı. Çok ters bir insan oldum. Herkesi kendimden uzaklaştırıyorum. Kimse beni dinlemiyor. Kimse bana değer vermiyor.

  40. onur 30/06/2014 #

    Canlar şimdi iyice dinleyin bu yaşadığınız durumu dolu dolu a dan z ye yaşayanlardan biriyim ben ve bu adını dahi koyamadığınız ölümden de beter olan hadiseyi uzun bir müddet araştırdım, perdenin arkasında gizlenen ve ilk insan adem babamızdan bu yana Yüce Allaha insanların dünyasını ve ahiretini yakmak için yemin etmiş olan şeytan çıktı evet zelzele kelimesinde nasıl tekrar varsa , vesvese kelimesinde de bir tekrar var. Yani bu sizdeki hal bizzat sinsi şeytanın vesvesesidir, sürekli insanoğlunun kalbine ümitsizlik ekleyerek, Allahtan ümidinizi kesmenizi ve en büyük günahlardan olan intiharı tercih etmenizi istiyor. Evet, canlar olayın iç yüzü emin olun budur, sizin ebedi kalacağınız ahiret biletinizi yakmaya çalışıyor, kendisiyle birlikte ne kadar iman eden varsa ateşe sürüklemek maksadı. Şimdi diyeceksiniz ki ben ne günah işledim de böyle bir kara bulut başıma çöktü sakın öyle düşünmeyin. Her şer de bir hayır vardır derler ya emin olun bu şerrin ardında görebilene tertemiz uçsuz bucaksız bir hayır var. Şimdi gelelim tedavisine Allah bu vesvese dediğimiz sıkıntıyı şeytanın eline vermiş beşerin başına vuruyor neden derseniz Allah merhametlilerin en merhametlisidir maksadı kullarını üzmek değil sadece uyanmalarını sağlamak, yani bize ansızın çöken bu hastalık teşvik kamçısıdır. Biraz daha açarsak konuyu hayata ne için geldiğine dair araştırma yap diyor bize Yüce Allah. Bak ebedi bir cennet hazırladım size orda ne hastalık var nede huzursuzluk gafletten uyanın diyor Rabbimiz. Dünyanın geçici süsüne aldanmayın diyor, sizi nasıl sevdiğimi bilseniz Aşk tan kalpleriniz parçalanır diyen bir Yaratıcının kullarıyız biz, lütfen herkes kendine çeki düzen versin zamanla geçer yazmış bir çok arkadaşım bir defa olsun şu zaman kelimesini tersten okuyup da edeple uygulasak. Bana bunları yazdırıp sizin de okumanızı sağlayan Mevlaya hamdolsun. Bu yaşamış olduğumuz sıkıntıda inşallah geçmişte işlemiş olduğumuz günahlarımıza kefarettir. Öyle değil mi nede güzel demiş Hz.Mevlana – Kilime vuranın maksadı kilimi dövmek değil tozunu almaktır Allah ta kullarına sıkıntı vererek tozunu kirini alır. Haydi bakalım şimdi sıcak suyun altında bir duş alıp ölü toprağını üzerimizden atalım ve yeni güne Bismillah diyelim :) yazar: Sinan yağmurun kitapları da şekil almanızı kolaylaştırır. Emanetleri kaybolmayan Allaha emanet olun selametle.

    • betül 20/07/2014 #

      Allah razı olsun çok teşekkürler içimi açtınız.

  41. asya 01/07/2014 #

    Arkadaşlar üç kez majör depresyon geçirmiş biri olarak yazdıklarımı okumanızı istiyorum. Doktorum bu hastalığın tanımı için ruh kanseri diyor. Geçiyormuş evet ama tekrar ediyor bunu biliyorum birini kaybettiğinde ayrılıkta hastalıkta açıkçası her şey bir sebep oluyor. Yasadığım günlerin tarifini yapamadım hiçbir zaman. Ben o dönemde sadece sustum gözlerime siyah bir örtü kapattım sabaha karsı uyanıp sallanan sandalyemde saatlerce nasıl ölebilirim diye duşundum. Geçmeyecek başaramayacağım dedim ama her defasında farkında olmadan tekrar güldüm tekrar mutlu olabildim yedim içtim gezdim yani geçti. Doktorumun yardımıyla ilaç bana fayda etmiyor demeyin çünkü ediyor. Yazdıklarınızı ağlayarak okudum boğazım düğümlendi çünkü bunları ancak yasayan bilir. Doktorum bana değersiz değilsin aksine daha derin ve özelsin dedi çünkü duygularını içten ve yoğun yaşıyorsun hassassın dedi. evet öyleyiz biz daha duygulu daha özeliz bunu bilin çaresi var arkadaşlar dönem dönem yaşayacağız bunu ama geçecek bunu farkında olmayan birçok insan yaşıyor biz farkında olanlardanız kesinlikle destek alin. Allah yardımcımız olsun. Hayat her şeye rağmen yasamaya değer nasıl olsa bir gün her canlı gibi bizde gözlerimizi kapatacağız bu hayata umudunuzu yitirmeyin emin olun içinizde bu durumu en ağır atlatan benim ve ben hala ayaktayım.

  42. mehmet 03/07/2014 #

    6 – 7 aydır neler yaşıyorum anlatamam ölüm hep arkamda. Korku ağrı sıkıntı kasılma. Normalde böyle değildim hep gülen ağlamak nedir pek bilmeyen ama bu ara öyle değilim içim dişim sanki organlarım benle dalga geçiyor. Hayat bos değil arada toparlıyorum kendimi ama ailemden falan soğudum bazen tam bitti düzeldim diyorum sonra pat bir daha başa dönüyor her şey. Sıkıcı ama düzeleceğimi hissediyorum. Allaha yakın olmaya yaptığım kötülüklerden arınmaya çalışıyorum.

  43. Mentalist 10/07/2014 #

    20 yaşındayım iyi bir üniversitede iyi bir bölüm okuyorum. Ancak 2 ay önce yaşadığım sorunlar nedeniyle etrafımda hiç arkadaşım kalmadı ve yalnızım. Okulu aksatıp derslerime önem vermedim. Herkese yalan söyledim. Ailem ve erkek arkadaşımdan başka kimsem yok. Babamı kaybedeli 5 sene oldu. Her gün onları da kaybedecekmiş gibi bir hisse kapılıyorum. Gelecek için endişeleniyorum. Evden dışarı sadece erkek arkadaşımla buluşmak için çıkıyorum. Hayat boş ve anlamsız geliyor.

  44. hatice 13/07/2014 #

    Ben babamın işi dolayısıyla memleketimi bırakıp başka bir şehre gitmek zorunda kaldım. Ben bu şehre geldiğimde her şeyi arkamda bırakmak zorunda kaldım. Arkadaşlarım, akrabalarım, evim, doğduğum topraklar, anılarım, sevdiğim hepsi köyümde kaldı. Sırf ailemin hayatını mutluluğunu mahvetmemek için kendi hayatımdan vazgeçtim ve sustum. Ben burada yaşamak istemiyorum ben köyüme geri dönmek istiyorum. Sevdiğime kavuşmak istiyorum, ben geçmişimi istiyorum ve o kadar çok bunaldım ki artık nefes bile alamıyorum.

  45. ilyas 15/07/2014 #

    Zamanımın çoğunu hatta bazen 24 saatini paylaştığım bir kadınla 1 haftadır görüşemiyorum deli gibi görmek ve aramak istiyorum ama zorlanıyorum. Günün 18 saati aklımdan çıkmıyor bu duygu cinsellik amaçlı bir istem değil tamamen duygusal. Evliyim bu ilişki beni çok yoruyor sandığınız gibi bir ilişki değil aşığım ve onsuz olmuyor artık çok zorlanıyorum. Acaba depresyon mu öyleyse hangi yolu izlemeliyim? Teşekkürler.

  46. esra 20/07/2014 #

    Ben 19 yaşındayım benim sorunun annem ve babam kendimi bildim bileli onların kavgaların arasında kaldım ağlamalar küfürler bağırışlar huzurum hiç olmadı kendime güvenim hiç olmadı kendimi ve yaşamayı değersiz görüyorum kendimi küçük görüyorum sınavlarda sürekli başarısız oluyorum sağlığımda bozuldu ölmeyi çok istedim bunlara bir cevabınız var mı?

    • Nick yok 23/07/2014 #

      İnadına yaşayacaksın. Senin yaşadıklarını bende yaşıyorum şuan. Zaten bunlar pes edip etmeyeceğimizi görmek için. Bu yüzden sakın kendine zarar verme. Değersiz falanda değilsin. Etrafta o kadar avanak, boş boş gezinen insan var ki senin değerine fark edecek kapasitede değiller. Kendini sevmeye çalış, kendine bir amaç bul ve bunun için, bunu elde etmek için mücadele et. Eminim iyi bir sonuç alacaksın. Unutma intihar da çözüm değildir. Bunun bin katını yaşamak demektir.

  47. elif 21/07/2014 #

    Ben 22 yaşındayım üniversite okuyordum sonra biri çıktı karşıma onu çok aşırı sevmemiştim ama istemeden de olsa kavgalı ve huzursuz ilişkiye dev ettim aslında ayrılmak istiyordum ama bir turlu ayrılamadım ve o lanet gün basiretim bağlandı ve ona kaçtım. Ailem eğitime bu kadar önem verirken ben okulu bırakıp serseri diyebileceğimiz lise mezunu birine kaçtım ve evlendim. Tabi ki çok pişman oldum evlilik hayatım da hep kavgayla geçti çünkü onu istemiyordum ve pişmandım. 1,5 sene içinde birçok kez ailemin evine döndüm ayrıl barış ayrıl barış derken en sonunda tamamen boşandık 2 ay oldu. Şuan issizim ailem kpssye girmemi istiyor ders çalışmaya çalışıyorum ama hep geçmişim aklıma geliyor keşke böyle olmasaydı evlenmeseydim okula devam etseydim diye. Arada da diyorum acaba boşanmayla hata mı ettim bu yaşta dul kaldım diye sürekli düşünüyorum. Çok mutsuzum, geleceğim konusunda çok kaygılıyım ne yapacağımı bilmiyorum kendimi çok değersiz hissediyorum sürekli ağlamak istiyorum. Ve sabah 9 10 a kadar uyuyamıyorum gündüz uyuyup geceleri uyumuyorum hayatım terse döndü. Depresyonun tüm belirtileri bende var. Artık bu hayatı yaşamak istemiyorum çok bunaldım. Hiç kimsem yok aileden başka onlara karşı da suçluluk duygusu var içimde ve bu benim içimi kemiriyor. Kendimi 50 yaşımda gibi hissediyorum. Ne olur yardım edin bıktım bu hayattan : (

    • mehmet 19/08/2014 #

      Allah yardımcın olsun yeni biriyle tanış kpss yide unut sıradan bir is bul çalış.

  48. Umutsuz 23/07/2014 #

    Ben 14 yaşındayım. Sorunlarım ben daha 12 yaşımdayken babam evlenince başladı. Annemle şehir dışına taşındık. Arkadaşlarımı, anneannemi bırakıp gitmek çok ağır geldi. Yazım fena geçmedi ama okula başladığımda ben, ben değil de bir başkasıydım sanki. İçine kapanık, utangaç biri oldum. Bunu kullanıp benimle alay edenler oldu. Hem de sürüsüyle. Kendine zarar vermeye başladım, pes edip okulu 3 ay erken bıraktım. Zar zor rapor alıyordum. Öğretmenlerim bile durumuna acımaya başlamıştı. Psikoloğa da gittim ama inanın bildikleri bizden fazlasını söylemiyorlar. Orda boş boş oturmaktan başka bir şey yapmadım. Sonra yeni okuluna geldiğimde kendimi iyi olmak için çok zorladım. Sınıf arkadaşlarımla geçiniyordum ama ne var ki bu seferde servisteki kişiler başladı. Bazen takmamaya çalıştım, taktım kulaklığımı şarkı dinledim. Ama bazen o kadar zor şeyler yaşıyordum ki üstüne servise binesim gelmiyordu ve 15-20 dakika eve yürüyordum. Okul değiştirmemde azda olsa avantajım oldu ama. 2 yeni arkadaş edindim. Şimdi hala görüşüyorum bir tanesiyle. Onunda sorunları var benim gibi. Birbirimize destek oluyoruz. Şimdi korkum lise için. Bazen kendime güvenim geliyor ve bir sürü arkadaş edineceğimi düşünüyorum. Fakat bu güvenimin yükseldiği zamanlar çok kısıtlı. Kendimi yeniliklere açmaya çalışıyorum olmuyor. Kendime inancım yok. Yaşamdan zevk alamıyorum. Hiçbir şey yokken ağlıyorum. Bu böyle devam edemez. Değişeceğime inanıyorum en azından ama bunu nasıl başarabileceğini bilmiyorum. Bana bir yol gösterin lütfen.

  49. anonim 26/07/2014 #

    Ne desem bilmiyorum. İnanılmaz kotu günler geçiriyorum. Hislerim kuvvetlidir hiçbir zaman düzelmeyecekmiş gibi. Hayat öyle çok yoruyor ki. Benim kadar şanssız bi insan var mıdır acaba bu dünyada? Bu 2.senem uni sınavına yine girdim. İyi bir puan almama rağmen tercih hatası yüzünden yerleşemedim. O kadar çok hayal kurdum ki öyle güzel hayaller. Onların olmayacağını bilmek çok acı veriyor. Zaten insan hayalleri yıkıldığında ölürmüş. Kendimi değersiz hissediyorum. Ailem olmasaydı destekleri olmasaydı napardım bilmiyorum ama bu bana yetmiyor. Çünkü hayallerim yok oldu. Bu senenin iğrenç olacağı belliydi aslında. Sevdiğim kişi tarafından yılbaşı gecesi terk edildim. Sonra hayatım gittikçe kötüleşti. Ölmeyi düşündüm. Çok fazla düşündüm. İnançsızlığı seçtim sonra mantıksız geldi vazgeçtim. O kadar dua ettim diledim hiçbiri yine olmadı. Yine basa döndüm. Yine hiçbir şeye inancım kalmadı. Yine hayallerim yıkıldı. Yine mutsuzum.

  50. ceyda 02/08/2014 #

    16 yaşındayım sürekli içimden ağlamak geliyor, içim sıkılıyor ve kendimi güzel bulamıyorum, aşırı kararsızlık yaşıyorum, okula gitmek istemiyorum, arkadaşlarımla fazla konuşmak istemiyorum, sürekli müzik dinleyip ağlıyorum, biç bir şey beni kolay kolay mutlu etmiyor, sürekli sinirliyim herkese bağırıyorum, artık şaka kaldıramıyorum, aşırı sinirlendiğimde ölmek istiyorum, çok halsizim sürekli uyumak geliyor içimden bana ne oluyor cevaplar mısınız?

  51. damla 05/08/2014 #

    Ben eski sevgilimle ayrıldıktan sonra bu yukarıdaki belirtiler yavaş yavaş başladı sonra onun üstüne terkedildim ve tekrar aldatıldım bunlar beni çok etkiledi yeni tanıştığım insanlardan korktum kimseye de güvenim kalmadı kendimi çok yalnız ve mutsuz hissediyorum her zaman ağlıyorum daha önce gittiğim uzman oldu kendime geldim sandım ama tekrar aldatılınca geriye dönemedim.

  52. murat 16/08/2014 #

    Merhaba herkese okudum yazılanları vay be dedim 34 yasındayım her gün ölüp diriliyorum yaşayan bir ölüyüm derken burada 14 yasındaki çocukların bile durumunu okuyunca şok oldum yalnız değilmişim. Bizler hepimiz inançlı insanlarız ya merak ediyorum yüce Allah bizim bu üzüntümüzle ne maksadı var. Çok merak ediyorum rabbin nasıl bir sevgi anlayışı var, şimdi burada bana tövbe de diyenler olacak, kusura bakmayın rab Allahın semi ve basir olduğunu içimden geçenleri alım bilgisiyle bildiğini çok iyi biliyorum ve başkaları gibi ikiyüzlü münafık değilim.

  53. naciye 20/08/2014 #

    Ben bundan bir yıl önce falan evli bir erkekle ilişki yaşadım üstelik bende evli olduğum halde çok pişmanım vicdan azabı çekiyorum ve depresyona girdim ne yapıcam bilmiyorum.

Bir Cevap Yazın